ΤΥΧΗΣ Α ν υ π α ρ ξ ί α (!)

i. Ό,τι έχει αιτία ΔΕΝ είναι τυχαίο. Αυτό, δε, ακριβώς διότι έχει αιτία ύπαρξης (!!!). Ο κόσμος είναι αιτιοκρατούμενος «άνευ αιτίου ουδέν εστί» (Αριστοτέλης, Ρητορική Τέχνη,  Β’ 25).

ii. Ουδείς ρωτήθηκε πριν γεννηθεί. Όταν ήλθε η ώρα του, έφυγε …«…θέλοντας και μη…»…

iii. Ετεροκαθορισμένος υπήρξε ο ρόλος του Ιούδα στο Θείο Δράμα.

●●●● Γεννήθηκε αυτός για να προδώσει (!!!).

Τα όμοια συναντάμε και στον Οιδίποδα.

● Την αδυναμία διάγνωσης της αιτίας – πολλοί προχείρως – ταυτίζουν προς την τύχη. Όμως και δυσδιάγνωστη, αν είναι η αιτία, υπάρχει πάντοτε.

Και υπάρχουσα εξοβελίζει την τύχη (!!!).

iv. Δύναμις υπέρτατη και αδήριτη διέπει τα πάντα.  Ουδείς την δύναμη αυτή είδε ποτέ.

Αθέατος ανέκαθεν είναι ο των όλων – άρα και της μοίρας των ανθρώπων – δημιουργός.

●●● Καθένας επιχειρεί το κατά δύναμιν. Απολαμβάνει, όμως, μόνον ό,τι η μοίρα του επιτρέπει.

●●● Και όποιος γεννήθηκε “με σφραγίδα – δωρεάς”: όλους τους ξεπερνά (!!!).