Μπορεί να υπάρξει έντιμο κράτος;
Η συζήτηση για τον χαρακτήρα και τον ρόλο του κράτους δεν πρόκειται ποτέ να κοπάσει. Για πολλούς η παρουσία και μόνο του δημόσιου τομέα εξασφαλίζει τα εχέγγυα ορθολογικών χειρισμών και έντιμης αντιμετώπισης της καθημερινότητας των πολιτών.
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Από τα πράγματα λοιπόν δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένο πως το δημόσιο λειτουργεί αλτρουιστικά και πέραν στενών συμφεροντολογικών επιδιώξεων υπέρ των συμφερόντων του συνόλου και των απλών πολιτών.
Σε πολλές περιπτώσεις το κράτος στοχεύει να κερδίσει αδιαφορώντας για την δικαιοσύνη των επιδιώξεών του. Και με βάση την λογική αυτή δεν έχουν άδικο όλοι εκείνοι που ισχυρίζονται πως δεν λειτουργεί για όλους παρά για ορισμένους. Και πως κάποιες κινήσεις του είναι, με βάση το φυσικό δίκαιο, έκνομες, παράταιρες και αντιδεοντολογικές. Σε αυτή την λογική επάνω στηρίζονται και οι αντιλήψεις όλων αυτών που υποστηρίζουν πως η επιβολή φόρων είναι κλοπή και πως το δημόσιο αυθαίρετα κλέβει ορισμένους για να κάνει πλούσιους κάποιους άλλους.
Δεν είναι όμως μόνο εδώ που φαίνεται η πλήρης αφερεγγυότητα του κράτους. Προ καιρού έγινε τεράστια φασαρία στην Ελλάδα για την απελευθέρωση των ακτών από την αυθαίρετη κατάληψη τους από επιχειρήσεις κυρίως εστίασης και διασκέδασης με ξαπλώστρες και τραπεζοκαθίσματα. Πληροφορούμαι πως τα σχετικά επιβληθέντα πρόστιμα αλλά και οι απαγορεύσεις καταργήθηκαν με τροπολογία στη Βουλή. Και πως θα επανέλθουν σε ισχύ το 2025.
Μέχρι να καταργηθούν βέβαια πάλι! Αν κάτι τέτοιο ισχύει η διπλοπροσωπία του δημόσιου τομέα είναι ανεπανάληπτη. Και η κουβέντα περί “εντιμότητας” του κράτους εκφυλίζεται τελείως…